HOME » BLOG » Van angst naar crisisbestendigheid

Van angst naar crisisbestendigheid

Al jaren bereiken mij uit verschillende hoeken berichten dat er een vierde crisis op handen zou zijn. En wat gaat er dan uiteindelijk met mijn levenskwaliteit gebeuren, met mijn opgebouwde levensstandaard en mijn zekerheden?

Onrust en onzekerheid

Al jaren bereiken mij uit verschillende hoeken berichten dat er een vierde crisis op handen is. Een shift in wereldverhoudingen. Een overgang van het industriële tijdperk naar het informatietijdperk of naar  het watermantijdperk. En dan hebben we nog de klimaatverandering, de verschuivende mondiale machtsverhoudingen, kantelende financiële structuren en migratieproblematiek. Er is reuring, er is onrust, onzekerheid en angst.  Wie gaan het voor het zeggen krijgen? Wat gaat er dan uiteindelijk met mijn levenskwaliteit gebeuren, met mijn opgebouwde levensstandaard en mijn zekerheden? 

Leven in een tweespalt

We leven in een enorme tweespalt. Ons leven hier in het Westen heeft nog nooit zo’n hoge levensstandaard gekend terwijl we tegelijkertijd ons levensgeluk, onze gemoedsrust en basisvertrouwen juist dáár vanaf laten hangen! 

Je kunt deze actualiteit ontkennen, je kunt wegkijken, je kunt het relativeren.

Je kunt de actualiteit ook recht aankijken en jezelf afvragen: "Ja? En …? Wat nu…..? Dat vereist een gevoel van verantwoordelijkheid en vraagt om transformatie. Soms een matige, een andere keer een radicale. Voor mij biedt het nieuws niets nieuws meer en eis ik een radicale transformatie. Te beginnen bij mezelf!

Ik ben van ‘het doen’. Inmiddels word ik niet meer warm of koud van het woordje crisis, aangezien ik daar in het klein of in het groot, dagelijks aan bloot sta en ook dagelijks mee te dealen heb.  

Voorzichtig in roemen van eigen glorie

Ik trek steeds minder vaak de conclusie dat ik het goed voor elkaar heb, omdat dan de volgende, volledig onverwachte uitdaging alweer op de stoep staat. Om die reden word ik steeds voorzichtiger in het roemen van eigen glorie. Ik volsta tegenwoordig met dankbaar te zijn voor wat er is. 

Wat er zich ook voordoet, iedere gebeurtenis of omstandigheid heeft altijd meerdere kanten en betekenissen. Het ligt er maar net aan vanuit welke invalshoek je iets bekijkt of welke betekenis je ergens zelf aan toekent. Zo is mijn rotsvaste overtuiging :

"Wat in eerste instantie een ramp lijkt, blijkt achteraf vaak je redding!” 

Van crisis naar een kantelperiode

Met betrekking tot de actualiteit verkies ik het woord KANTELPERIODE boven CRISIS vanwege de ruimere betekenis en de mogelijkheden en kansen die daaruit voortvloeien. 
Een periode waarin jij én ik, maar vooral WIJ het voor het zeggen gaan krijgen.
Dan heb ik het niet over macht maar over kracht.
Niet over onzekerheden maar over mogelijkheden en kansen.
Niet over dreiging en angst maar over verantwoordelijkheid, vindingrijkheid en creativiteit. 

Stellig geloven in mogelijkheden en kansen  

Ik heb in 2013 aan de hand van een burgerinitiatief, wat ik toen initieerde, al eens aan den lijve mogen ondervinden hoe het onmogelijke tóch nog mogelijk werd. 
Hoe dan?
Ik neem je even mee naar een periode tussen 2010 en 2013. Een vastgoedbedrijf vatte, in samenwerking met de plaatselijke politiek en het publiek bestuur, het businessplan op om aan de rand van ons dorp in een natuurgebiedje (een bos van ruim 90 hectare, met een brinkje en een kasteeltje) een megalomane attractie te laten landen met een dito verdienmodel. Er zouden 325.000 toeristen op jaarbasis op af moeten komen om het te laten renderen. 

Nét op tijd wisten we als burgers de handen in elkaar te slaan en hebben we alle democratische middelen uit de kast gehaald om het natuurgebiedje van de ondergang te redden en te behouden voor de generaties na ons. Ja, zélfs toen het voor 100% zeker leek dat alles in kannen en kruiken was.

Onder welk gesternte het vastgoedproject ook heeft gestaan zal nooit iemand te weten komen, maar eind 2014 was het hele project van de baan en had iedereen het nakijken. 

De drie belangrijkste stelregels

Ik heb me gedurende dit jaar 3 hele simpele stelregels gerealiseerd die ik eigenlijk altijd al wel wist maar nooit in die mate tot me door waren gedrongen.

  1. Samen ben je tot veel in staat.
  2. Ieder moment is alles nog mogelijk. 
  3. Als je begint kom je altijd ergens uit. 

Onlangs heb ik me opnieuw afgevraagd: "Wat en wanneer is het met onze verworven levensstandaard zo misgegaan en hoe is het met onze welvaart zo ver kunnen komen?"
Mijn antwoord: "Toen we als mensen zó vindingrijk en creatief werden dat we productieprocessen konden automatiseren ging er een hele wereld open. Het industrialisatie tijdperk deed zijn intrede met in het kielzog de financiële systemen die zich er enorm aan verrijkte. We zitten nu met de gevolgen ervan. We hebben een draak van een productie– en consumptie maatschappij gecreëerd waar geen einde aan lijkt te komen. En tot overmaat van ramp worden er zó ontzettend veel inferieure, milieubelastende, goedkope producten geproduceerd in lage lonen landen, dat de afvalberg wel lijkt te ontploffen."

Hetzelfde geldt op dit moment voor het informatietijdperk. De wereld staat wel héél erg open, ligt letterlijk in onze eigen handen. Totdat we ons binnenkort opnieuw achter de oren mogen gaan krabben en oplossingen gaan bedenken voor de gevolgen ervan. 

Wat gaat er toch mis?

Volgens mij speelt een gebrek aan voldoende bewustzijn een cruciale rol waardoor zaken onvoldoende belicht worden. Naast economische en financiële belangen bestaan er ook nog ecologische, humane en andere werkelijkheden. Deze werkelijkheden zijn niet te ranken. Ze blijven naast elkaar doorlopen of je er naar wilt kijken of niet. En raakt een van deze werkelijkheden onderbelicht dan verdwijnt die in de schaduw maar blijft gewoon voortbestaan.  

Tót het moment dat zo’n werkelijkheid het licht ziet. En dan is het schrikken!  
Wat is dat!? Hebben we een milieuprobleem? Overproductie, extreme verspilling? Overbevolking? Een klimaatcrisis? Een vluchtelingencrisis? Een computerhack crisis? Waar komen die plotseling vandaan? 

Van lineair naar circulair denken

Oorzaak? Het verengde lineaire denken heeft de afgelopen decennia als de normaalste zaak van de wereld onze levensstandaard vormgegeven. Was er één probleem, dan was dáár de oplossing! Maar iets in één dimensie oplossen veroorzaakt vaak in een andere dimensie weer een ander probleem.  

Oplossing? Ten eerste oprecht een piepkleine circulair intentie in je eigen leven van alledag willen planten. Dan circulair leren denken en dat ombuigen naar een circulaire levensstijl. Gemakkelijker gezegd dan gedaan uiteraard. Want wie is er nu niet uitermate geïndoctrineerd geraakt door de rechtlijnige maatschappelijke systemen die we de afgelopen decennia met z’n allen in elkaar hebben geknutseld? 

Circulaire intentie biedt de enige uitkomst.

De lineaire vraagstelling van weleer: "Hoe kunnen we ons een zo hoog mogelijke levensstandaard verwerven zodat we tot onze dood verzekerd zijn van zekerheid, welvaart en status? ” mag onderhand aangepast worden aan de actualiteit van vandaag. Deze vraagstelling zou een circulaire mogen zijn: "Hoe kan ik een zo zelfvoorzienend mogelijke levensstandaard verwerven zónder een schaarste of een tekort in het leven van de ander of het leven op aarde te veroorzaken?
Met andere woorden: "Hoe maak ik van niets iets, of van iets, iets beters.”

In het lineaire denken wordt vooral iets verbruikt tot niets. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de fossiele brandstofindustrie en de vervuiling van het schaarse, zoete oppervlaktewater. Aan het kappen van regenwouden, aan overbemesting en het wegmoffelen van afvalbergen in landen waar milieuregelgeving ontbreekt of iets minder streng wordt gehandhaafd.

Gelukkig bestaan er tal van initiatieven en ideeën waarbij burgers en bedrijven al druk met deze thema’s in de weer zijn en systemen, processen, producten en businessmodellen opnieuw tegen het licht houden en anders inrichten. Ik zie dat die ook al in een rap tempo worden opgeschaald.  

Nu mijn bescheiden missie.

Ik dacht: "Ik begin bij het begin” en startte in april Circulair met Flair. Met een rotsvaste overtuiging dat je samen je tot veel in staat bent, ieder moment alles nog mogelijk is en als je maar eenmaal begint je altijd ergens uitkomt. 

Waarom Circulair met Flair? De 22 motieven:

  1. Hoe je ervoor kunt zorgen dat je levenskwaliteit en leefomgeving niet meer verder aangetast worden.
  2. Hoe jij je het beste kunt afwenden van systeembelangen waar je amper tegen opgewassen lijkt.
  3. Hoe we heel eenvoudig gezamenlijk op kunnen komen voor het waarborgen van het behoud van het leven op aarde.
  4. Hoe jij je het circulaire gedachtegoed gemakkelijk eigen kunt maken.
  5. Hoe gemakkelijk alles wat je laat stromen weer naar je terug stroom. Als je maar weet hoe.
  6. Hoe we voor elkaar van meerwaarde kunnen zijn.
  7. Hoe gemakkelijk het is om in de flow van circulair denken en leven te komen als je het samen doet.
  8. Dat nieuwe inzichten en inspiratie je levensstandaard en levenskwaliteit ook verrijken naast het genieten van je eigendommen die je dienen en je levensvreugde schenken.
  9. Wat de trends gaan worden de komende jaren.
  10. Het allerbest bewaarde geheim van een Circulaire levensstijl openbaart zich in eht toepassen ervan.
  11. Wat het verschil is tussen ’n circulaire intentie, circulair denken en circulair leven en hoe je hier succesvol in kunt zijn zodat het je een hoop energie, zeeën van tijd en bakken met geld bespaart.
  12. Waarom het zo belangrijk is om de ander hierin zijn eigen pad, ritme en tijd te gunnen.
  13. Hoe de allerkleinste veranderingen in levensstijl grote effecten kunnen veroorzaken.
  14. Wat écht werkt om Circulair met Flair te leven.
  15. Wat de grootste valkuil is bij het integreren van een circulaire levensstijl.
  16. Hoe je ongemerkt gezonder, vitaler en slanker wordt door een circulaire levensstijl. En waarom dat ook heel logisch is.
  17. Dat ieder van ons 20% van de eigendommen gebruikt en waardeert en 80% niet. Dit geldt voor zowel kleding, sieraden, meubels als andere huisraad en apparatuur.
  18. Dat alles wat we nodig hebben al ergens ongebruikt en niet gewaardeerd ligt. De vraag is alleen: "Hoe laten we weten wat we nodig hebben zodat het via de ander gemakkelijker naar ons toe kan komen?”
  19. Hoe we het zó organiseren dat we eerst eens bij elkaar aankloppen als we iets nodig denken te hebben in plaats van onmiddellijk kopen, kopen, kopen. Misschien ligt het ergens al ongebruikt?
  20. Hoe belastend ongebruikte eigendommen voor het milieu zijn en hoeveel energie, opslag en onderhoud zij ongemerkt vragen? Zou het de moeite waard zijn om te overwegen wat ermee te doen?
  21. Hoe rond de cirkel is als je iemand anders een plezier kunt doen met waardevolle eigendommen, ’t een ander kan gunnen en daar een gepaste ‘wiedergutmachung’ voor terugontvangt?
  22. Welke technieken en oplossingen er zijn om je leven zó te herstructureren dat spullen plaats kunnen gaan maken voor mogelijkheden en ervaringen. Een leger leven aan spullen maakt plaats voor een voller leven aan mogelijkheden.                                                                                                                                             

Graag nodig ik je uit om het CMF manifest te aan te vragen.  

En ik hoop van ganser harte dat ik je snel als lid van ons CMF Inner Circle Platform mag verwelkomen! 

Met een circulaire groet, 

Jeanne Roefs

 


 »