HOME » Puur water 25 vragen en antwoorden

Puur water 25 vragen en antwoorden

1. Waarom zou ik mijn leidingwater filteren voor consumptie?

De waterzuiveringsinstallaties garanderen en waarborgen ons dat leidingwater een zeer goede drinkwaterkwaliteit heeft met inachtneming van strikte richtlijnen en beperkingen. Regelmatige inspecties en onderzoeken zorgen ervoor dat de verontreinigende stoffen in het kraanwater niet de wettelijke grenzen overschrijden. Maar ongewenste en ziekmakende vreemde stoffen zoals hormonen, pesticides, cosmetische anorganische verbindingen of medicijnen worden moeilijker gedetecteerd. Uit het rapport van het RIVM van 4 april 2013 blijkt dat waterzuiveringsinstallaties deze cocktails van stoffen onvoldoende uit kunnen filteren.

Hieruit blijkt dat wij met bijna zeventien miljoen mensen verantwoordelijk zijn voor de steeds ernstigere vervuiling van ons grondwater en oppervlaktewater, waardoor ons leidingwater niet meer de kwaliteit heeft die we verwachten om te consumeren. 98% van ons dagelijks leidingwater wordt gebruikt om te douchen, het toilet door te spoelen, te dweilen, onze tanden te poetsen etc. Voor dit doel is de kwaliteit van ons leidingwater, laat ons zeggen, zeer goed! Slechts 1,2% van het water gebruiken we om te drinken, koffie/thee van te zetten en te koken. En voor dit doel, namelijk consumptie, kan ons leidingwater schoner en puurder. Aangezien we zelf verantwoordelijk zijn voor de vervuiling lijkt het logisch dat we geld, tijd en energie steken in het zelf verder optimaliseren van het drinkwater.

Een andere reden om serieus het leidingwater onder de loep te nemen is ervoor te zorgen dat de kalk in het water geen schade meer aan kan richten aan de apparatuur en in ons lichaam.

2. Wat is, wat ons drinkwater betreft, al door de overheid geregeld?

De Rijksoverheid citeert:
"Drinkwater wordt gezuiverd door het drinkwaterbedrijf. Het drinkwaterbedrijf is tot aan de watermeter verantwoordelijk voor de kwaliteit van dit water. Vanaf de watermeter is de eigenaar van de woning zelf verantwoordelijk voor de waterkwaliteit. Bij de meeste woningen zit de watermeter in de meterkast of onder het kruipluik.

Eisen kwaliteit drinkwater
Het drinkwaterbedrijf neemt dagelijks watermonsters om de kwaliteit in de gaten te houden. Het water wordt onder andere gecontroleerd op ziekteverwekkende bacteriën (zoals E.coli en legionella) zware metalen en bestrijdingsmiddelen. De kwaliteitseisen zijn vastgelegd in de Drinkwaterwet en het Drinkwaterbesluit. Ook is vastgelegd hoe de waterkwaliteit gecontroleerd moet worden.

Controle en toezicht kwaliteit drinkwater De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) (voorheen VROM-Inspectie) houdt toezicht op de kwaliteit van het drinkwater. De inspectie houdt ook in de gaten of drinkwaterbedrijven voldoende maatregelen nemen om te zorgen dat er ook in de toekomst voldoende en goed drinkwater geleverd kan worden is. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) verzamelt deze gegevens over de waterkwaliteit en rapporteert jaarlijks over de drinkwaterkwaliteit in Nederland."

3. Waarom zou ik mijn leidingwater moeten filteren, terwijl men zegt dat ons drinkwater van de allerbeste kwaliteit is?

De berichtgeving over de allerbeste kwaliteit verwijst meestal naar de inspecties en onderzoeken van de drinkwaterbedrijven zelf. Het gaat hier over het water wat de waterzuiveringsbedrijven verlaat. Er is dan nog een hele weg te gaan naar de aansluiting bij je thuis. De kwaliteit van het water uit de kraan bij je thuis wordt wellicht nooit gecontroleerd en is afhankelijk van veel factoren. Hoe oud is je huis, wat is de staat van het waterleidingsysteem in je huis en welke materialen worden er gebruikt tot en met de armaturen toe. Bij het beoordelen van de kwaliteit van je drinkwater spelen deze factoren een cruciale rol. Oude pijpen, fittingen en verbindingsstukken zijn potentiële bronnen van gevaar - met name onderdelen zonder DVGW test symbool - kunnen ongewenste stoffen in het water doorlaten. Met een membraanfiltratie kun je deze problemen in  eigen hand nemen, en zo kun je de kwaliteit van je drinkwater zelf bepalen en van vers zuiver water genieten wanneer je maar wilt.

4. Wat is stagnatiewater?

In het algemeen wordt aangeraden om water wat langer dan vier uur in het leidingsysteem in huis heeft stilgestaan, dus niet gestroomd heeft, niet te gebruiken voor de bereiding van voedsel en dranken. Dit geldt zeer zeker ook voor het bereiden van babyvoeding.

Gebruik voor consumptie alleen maar het verse, wat koelere water. Laat het water wat meer dan vier uur heeft stilgestaan in de leidingen even doorspoelen totdat het verse, wat koelere water uit de leiding stroomt. Gebruik bovendien, als je een hoge gevoeligheid hebt voor nikkel, ook geen stagnatiewater (ongeveer 0,5 liter) van verchroomde kranen. Hetzelfde geldt voor het handen wassen. Dit water kan nikkel bevatten wat kan leiden tot een allergische huidreactie bij gevoelige personen.

5. Waarom moet je het leidingwater even laten lopen voordat je het gebruikt om koffie en thee van te zetten?

Water is net zoals brood, worst of kaas een bederfelijk levensmiddel. De kwaliteit wordt ook beïnvloed door langdurige opslag. Het kan zware metalen uit de waterleiding of armaturen opnemen of er kan zich een besmetting met bacteriën zoals E.colli, Salmonella of legionella, ontwikkelen. Als je voor een langere periode van meer dan vier uur geen water uit de kraan hebt genomen, is er mogelijk verlies van kwaliteit. In dit geval moet het water (het zogenaamde stagnatiewater) zolang uit de kraan stromen totdat het merkbaar koeler wordt.

6. Moet ik mijn water ook filteren als het aan alle grenswaarden voldoet?

Wat ons drinkwater betreft hebben een strikte regelgeving en van een "must-have" is geen sprake. Wel is het zo dat er van veel stoffen in de drinkwaterverordening nog geen grenswaarden zijn vastgesteld omdat ze nog moeilijk zijn op te sporen. Ook is nog niet onderzocht welke interacties bepaalde stoffen met elkaar aangaan. We hebben het dan over stoffen die in ons oppervlaktewater achterblijven zoals drugsresiduen, asbest, bestrijdingsmiddelen, cosmetische afvalstoffen, medicijnresten en hormoonachtige stoffen. Zij behoren allen tot de ongewenste stoffen die in het drinkwater kunnen zitten waarvoor de grenswaarden nog niet zijn vastgesteld. In hoeverre bepaalde hoeveelheden van deze stoffen een gevaar voor de volksgezondheid vormen is nog niet onderzocht en vastgesteld. Of er interacties tussen deze stoffen plaatsvinden waardoor er nog gevaarlijkere verbindingen ontstaan is ook nog niet bekend. Het is een feit dat de grenswaarden door dierproeven zijn bepaald en geëxtrapoleerd naar volwassenen waardoor dit tot meer theoretische dan praktische grenswaarden heeft geleid.

7. Wat zijn "grenswaarden"?

Van een aantal stoffen is de hoeveelheid officieel vastgesteld die maximaal per ml. in het water aanwezig mag zijn zonder dat het een gevaar voor de volksgezondheid is.

8. Hoe worden deze grenswaarden vastgesteld?

„(...) "De procedure voor het stellen van limieten is net zo controversieel als de grenswaarden zelf, omdat er bijvoorbeeld verschillende wetenschappelijke conclusies bestaan met betrekking tot de schadelijkheid van bepaalde verontreinigende stoffen. De grenswaarden worden vervolgens politiek uitonderhandeld met compromissen tussen het ecologische en gezondheidsaspect (toxicologische), het technische aspect en het financieel haalbare, economische en politiek (ook internationaal) redelijk gronden (...)"

9. Er wordt beweerd dat ons leidingwater nog beter voor onze gezondheid is dan mineraalwater, klopt dat?

De MicroSiemens (de geleiding van het water wat aangeeft hoeveel vreemde, geleidende stoffen in het water zitten) hoort voor een goede ontslakkende, ontgiftende werking van het lichaam lager te zijn dan 130.

Rond de 250 MicroSiemens heeft het water geen ontslakkende werking meer. Boven de 350 MicroSiemens (wanneer het water veel anorganische zouten en mineralen bevat) werkt het water zelfs belastend voor het lichaam.

In sommige delen van ons land is de MicroSiemens 250 en in andere delen meer dan 450. De meeste flessen mineraalwater zitten op een MicroSiemens van meer dan 650!

Enkele uitzonderingen tellen 69 of 120 MicroSiemens. Dit zijn dan ook de zuiverste mineraalwaters.

Advies: Schaf een MicroSiemens meter aan, oordeel zelf en stel daarmee jouw eigen ideale, optimale water samen.

10. Waarom zijn de kwaliteit en de zuiverheid van ons drinkwater zo essentieel voor ons algeheel welzijn?

 

Een mens bestaat voor ongeveer 70% uit water. Het bloed bevat ongeveer 83% water, de spieren 75%, de lever 85% en zelfs botten 25% water. Ons lichaam bestaat voor het merendeel uit water. Water doordringt elke cel van het lichaam. Alle metabolische processen worden direct of indirect aangestuurd door het water. Hoe schoner, zuiverder en puurder het water is, hoe beter de vitale functies en processen in ons lichaam kunnen verlopen.

11. Wie heeft de membraantechnologie ontwikkeld?

De eerste wetenschapper en onderzoeker was Srinivasa Sourirajan die samen met Sidney Loeb (1917–2008) de Reverse Osmosis (RO) ontwikkelde voor praktische toepassingen. Aan de Universiteit van Californië werd in de jaren 1950 de mogelijkheid onderzocht om water te reinigen met de Reverse Osmose-technologie. Deze techniek werd het eerst gebruikt voor de ontzilting van zeewater, maar deze technologie was zo succesvol en veelbelovend dat de regering van de Verenigde Staten een uitgebreid onderzoeksprogramma in het leven riep waarbij tal van grote bedrijven en bedrijven betrokken werden. Zo is de nieuwste en meest geavanceerde wateroptimalisatie technologie van vandaag ook met succes toegepast in de ruimtevaart, de industrie, ja, zelfs op cruiseschepen.

Hier gingen acht jaar intensief onderzoek aan vooraf met een totale investering van meer dan 33 miljoen dollar.

12. Hoe werkt Reverse Osmose?

Bij de Reverse Osmose technologie wordt leidingwater tegen een synthetische, semi-permeabele (halfdoorlaatbare) membraan geperst, die alleen voor watermoleculen doorlaatbaar is. Onzuiverheden en ongewenste stoffen van het leidingwater zijn moleculair groter en worden door het membraan tegengehouden. Aan de andere kant hoopt zich het schone, zuivere water op. De verontreinigingen worden door het stromende water weggespoeld naar de afvoer. Om het leidingwater door het membraan te persen is een waterleidingdruk van 3 Bar genoeg.

13. Welke stoffen worden door de Reverse Osmose technologie uit het water verwijderd?

Omgekeerde osmose is de enige manier om zuiver drinkwater (vreemde stoffen worden voor 99% tegengehouden) te krijgen. Omgekeerde osmose verwijdert alle verontreinigende stoffen zoals zware metalen, pesticiden, uranium, nitraat, nitriet, fungiciden, herbiciden, drug residuen, hormonen, asbest vezels, roest, bacteriën, bacteriën, chloor, chloor verwijdering producten, micro-organismen enz. uit het water. Afhankelijk van de fijnheid en kwaliteit van het membraan zijn ook andere toepassingen nodig.
Kitty Nijmeijer, hoogleraar membraantechnologie aan de TU Eindhoven vertelt er het volgende over in haar TED talk:

14. Wat gebeurt er met de verontreinigende stoffen die door het membraan uit het water worden gescheiden?

De verontreinigingen en schadelijke stoffen worden onmiddellijk van het membraanoppervlak weggespoeld naar de afvoer. Hierin ligt het geheim en de hoge werkzaamheid van onze systemen. Het membraan werkt niet als een gewoon filter dat ongewenste stoffen absorbeert en opvangt, (met het gevaar dat bacterieculturen zich kunnen ontwikkelen) maar werkt als een zichzelf reinigend mechanisme die de afzonderlijke verontreinigingen automatisch verwijderd. Hier een vereenvoudigde weergave van de werkwijze: Leidingwater dat over het membraan geleid wordt, wordt verdeeld in twee stromen. Één stroom wordt door het membraan geperst onder 3 Bar waterleidingdruk en laat daarbij de verontreinigingen achter zich. De tweede stroom leidingwater spoelt de onreinheden van het membraanoppervlak en transporteert deze direct naar de afvoer. Daarmee wordt verhinderd dat zich schadelijke stoffen op het membraan kunnen ophopen. Daardoor blijft het membraan schoon, wat een langere levensduur waarborgt. Conventionele filters die de onzuiverheden opvangen en absorberen verliezen, door ieder glas water die erdoorheen gaat, aan werkzaamheid. Het tweede glas is dus niet zo schoon als het eerste enz. Filters waarbij de opnamecapaciteit is uitgeput hebben de onaangename eigenschap om tegenovergesteld te gaan werken. Dat wil zeggen, zij geven de opgeslagen verontreinigende stoffen in een zeer hoge concentratie aan het gefilterde water terug.

15. Waardoor ontstaat er bij Reverse Osmose afvalwater?

Afvalwater ontstaat door het zelfreinigend mechanisme van het membraan dat de schadelijke stoffen, dat aan de ene kant van het membraan achterblijft, wegspoelt in de afvoer. Dit verlengt de levensduur van het membraan en voorkomt bacterievorming op het membraan. Je wilt immers zuiver water en geen bacteriehaard in je glas water. Afhankelijk van het model ligt de verhouding tussen Osmosewater en afvalwater ongeveer tussen 1:2 tot 1:4.

16. Worden door het membraan ook de goede stoffen uit het water gefilterd?

Mineralen bevinden zich in het water in de vorm van minerale zouten (ook wel anorganische mineralen genoemd). Het menselijk lichaam neemt de mineralen in deze vorm alleen maar op, wanneer het aan de eigen behoefte aan organische mineralen uit voeding niet kan voldoen. In tegenstelling tot minerale zouten in water treden mineralen in levensmiddelen niet geïsoleerd op als minerale zouten, maar alleen maar in combinatie met eiwitten en natuurlijke suikers. Sommige anorganische mineralen die aanwezig zijn in leidingwater, zijn niet bevorderlijk voor de gezondheid. Om deze goede reden verwijdert omgekeerde osmose dan ook de mineralen, in de vorm van minerale zouten, uit het water.

17. Zijn het niet juist de mineralen die verantwoordelijk zijn voor de lekkere smaak van ons water?

Veel mensen geloven dat het mineralengehalte van het water verantwoordelijk is voor de lekkere smaak van het water. Juist het tegendeel is het geval. Water behoud zijn goede smaak en goede dorstlessende eigenschappen door de hoeveelheid daarin opgeloste zuurstof en door de reductie van mineralen. Door het meer fase reinigingsproces van onze Reverse Osmose systemen wordt aan de vereiste eigenschappen voldaan en het reduceert de hoeveelheid aan minerale zouten tot 100%. Omdat niet alleen watermoleculen maar ook zuurstofmoleculen het Reverse Osmose membraan kunnen doordringen, wordt het gereinigde water nog eens extra met zuurstof verrijkt.

18. Hoe smaakt Reverse Osmose water?

Reverse Osmosewater smaakt zo zuiver als het bronwater wat uit de bergen komt en is zeer verteerbaar. De grondige, zachte en volledig chemicaliënvrije zuiverings- en optimalisatieprocedure via de Reverse Osmose technologie geeft een onvergelijkbare zuiverheid en is ook onderscheidend om zijn zacht en fluweelachtige karakter. Wie eenmaal heeft kunnen genieten en kunnen profiteren van het gezuiverde en geoptimaliseerde water wil dit nooit meer missen.

19. Hoeveel water kan een Reverse Osmose membraan per dag produceren?

Met onze Reverse Osmose systemen kun je - afhankelijk van het type - tot 180 liter zuiver premium water per dag produceren. Tap je eigen zuiver water uit je eigen premium waterbron direct in je eigen keuken zonder het lastige gesleep van kratten en flessen.

20. Wat is er voor de werking van een Reverse Osmose systeem nodig?

Reverse Osmose werkt alleen met een waterleidingdruk die op z'n minst 3 bar bedraagt. Wanneer de druk lager is, is het gebruik van een pomp booster vereist. Dit verhoogt het tekort aan druk en zorgt tegelijkertijd voor een perfecte en zuinige productie van zuiver water.

21. Hoe vaak moeten de filters en het membraan vervangen worden?

Om dezelfde hoge waterkwaliteit te produceren en om te garanderen dat je van dezelfde drinkwaterkwaliteit kunt blijven genieten, dienen ieder jaar de pre-filters vervangen te worden. Hierdoor wordt het membraan beschermd en wordt de levensduur van het membraan verlengd. Afhankelijk van het model, dient het membraan iedere drie tot vijf jaar vervangen te worden.

22. Zijn alle materialen die in de filters en de membranen worden gebruikt veilig voor onze gezondheid?

Natuurlijk, alle componenten van onze systemen zijn niet alleen veilig voor ons voedsel en onze gezondheid, maar ze zijn ook getest, gecertificeerd en goedgekeurd.

23. Welk effect heeft drinkwater wat gezuiverd is door de Reverse Osmose op onze gezondheid?

Zuiver water is gemakkelijk te verteren voor mens en dier. Het water dat we drinken, wordt gebruikt om de voedingsstoffen die we via de voeding opnemen te transporteren naar de afzonderlijke cellen en om de gifstoffen, die we dagelijks tot ons nemen en de afvalstoffen van de celstofwisseling weer weg te spoelen en af te voeren. Als het water dat we drinken beladen is met tal van onnuttige, zelfs schadelijk stoffen, dan kan het water geen of weinig gif- en afvalstoffen meer opnemen wat tijdens de celstofwisseling zo belangrijk is. De mineralen die ons lichaam nodig heeft wordt door de voeding opgenomen, niet door het water. Alleen mineraalarm water kan gif- en afvalstoffen in de vorm van anorganische mineralen in het lichaam binden en afvoeren. Hierdoor heeft mineraalarm water een ontgiftende en ontslakkende werking op ons lichaam.

Wanneer je meer dan 1,5 à 2 liter zuiver water per dag nuttigt is het volgende aan te bevelen:

  1. 's ochtends na het opstaan een halve liter zuiver water < 130 MicroSiemens drinken.'s Avonds een half uur voor het slapen gaan een halve liter zuiver water < 130 MicroSiemens drinken.
  2. 's Avonds een half uur voor het slapen gaan een halve liter zuiver water < 130 MicroSiemens drinken.
  3. Het is aan te bevelen om de rest van het osmotisch water door de dag heen te mengen met groentesappen of te drinken in de vorm van thee. Ook kan er een kristal van himalayazout in het water gelegd worden om het water iets "aan te zouten". Een pH (zuurtegraad) tussen de 7,5 en 9 is ideaal om te drinken.

Dit om de volgende reden:

Reverse osmose water kan heel sterk stoffen aan zich binden. We willen dat het zuivere water ons lichaam ontgift en reinigt maar niet dat de goede stoffen aan ons lichaam worden onttrokken. Daarom zijn er heerlijke recepten zelf te ontwikkelen om optimaal te genieten van het zuivere en pure water door het te mengen. Laat je creativiteit de vrije loop.

Wat belangrijk is om expliciet te vermelden:

Bij meer dan 3 à 4 liter zuiver Reverse Osmose water in combinatie met weinig eten en intensief sporten is er kans op watervergiftiging of waterintoxicatie. Waterintoxicatie wordt vaak onderschat omdat men niet gelooft dat ook water in grotere hoeveelheden giftig kan zijn. Het komt er feitelijk op neer, dat wanneer je té veel water drinkt, de ionenconcentratie van het vocht buiten je lichaamscellen afneemt, met als gevolg dat er té veel water de cellen binnendringt (door osmose) of dat er te veel kalium de cellen verlaat (door diffusie). De cellen kunnen dan onder een te hoge druk komen te staan en in extreme gevallen stuk springen. Dit effect treedt op bij het drinken van extreme hoeveelheden water in combinatie met weinig eten en intensief sporten. Er zijn situaties bekend bij mensen die lijden aan anorexia nervosa.

24. Is Reverse Osmose water veilig voor het bereiden van babyvoeding?

Het Reverse Osmose-Water is voor nagenoeg (bijna 99%) vrij van schadelijke stoffen, nitraat, natrium en mineralen en is daarom ideaal voor het bereiden van babyvoeding. Een zuigeling heeft een zeer gevoelig organisme, wat niet met schadelijke stoffen en overtollige anorganische mineralen belast mag worden.

25. Wat betekent pH?

De definitie de pH is een logaritmische maat van waterstofionenconcentratie, oorspronkelijk gedefinieerd door de Deense biochemicus Søren Peter Lauritz Sørensen in 1909,

pH = - log [H +]

Log staat voor een logaritme met grondtal 10 en [H +] is de concentratie van waterstof ionen in mol per liter oplossing. Volgens de compacte Oxford English Dictionary staat de "p" voor het Duitse woord voor "macht", potenz. pH is een afkorting voor "kracht van waterstof".

De pH-schaal is gedefinieerd, omdat het enorme bereik van de concentraties van waterstof ionen die gevonden worden in waterige oplossingen, het onhandig maken om die uit te drukken in H +. Bijvoorbeeld, in een normale titratie van het zuur-base, kan [H +] variëren van ongeveer 0,01 M tot 0.0000000000001 M. Het is gemakkelijker om te schrijven "de pH-waarde varieert van 2 tot en met 13".

De waterstofionenconcentratie in zuiver water rond kamertemperatuur is ongeveer 1.0 × 10-7 M. Een pH van 7 wordt beschouwd als "neutraal", omdat de concentratie van waterstof ionen precies gelijk is aan de concentratie van natriumhydroxide (OH-) ionen geproduceerd door dissociatie van het water. Verhoging van de concentratie van waterstof ionen boven 1.0 × 10-7 M produceert een oplossing met een pH van minder dan 7, en de oplossing wordt beschouwd als "zuur". Verminderen van de concentratie van minder dan 1.0 × 10-7 M produceert een oplossing met een pH boven 7, en de oplossing wordt beschouwd als "alkaline" of "base".

Welke invloed heeft de pH van het drinkwater op ons lichaam?

Het meest heilzame drinkwater heeft een pH tussen de 7,5 en de 9. Dit noemen we licht alkalisch water. Dit water bevat zouten als natriumbicarbonaat en/of kaliumbicarbonaat. Ideaal is het in die hoeveelheden dat de MicroSiemens van het drinkwater tussen de 100 en de 130 blijft liggen.

Onder mensen die vraagtekens zetten bij de waarde van alkalisch water is de belangrijkste vraag die hen bezighoudt: 'wat gebeurt er met het alkalisch water wanneer dat eenmaal de zeer zure maag heeft bereikt?' Zeker mensen die enige kennis van het menselijk lichaam hebben, met inbegrip van artsen, hebben deze vraag. Het antwoord op deze vraag luidt als volgt: Om het voedsel te verteren en alle soorten bacteriën en virussen te doden die met het voedsel ons lichaam binnenkomen, is de binnenkant van onze maag zuur.

De pH van de maag wordt op ongeveer 4 gehouden. Wanneer we eten en drinken, met name alkalisch water, gaat de pH-waarde in de maag omhoog. Wanneer dit gebeurt, is er een feedback-mechanisme in onze maag om dit te detecteren en de maagwand krijgt de opdracht om meer zoutzuur uit te scheiden om de pH-waarde terug te brengen naar 4. Zo wordt de maag weer zuur. Wanneer we meer alkalisch water drinken, wordt er meer zoutzuur afgescheiden om de pH van de maag weer op peil te brengen. Het lijkt een onbegonnen zaak.

Nochtans, als je zou begrijpen hoe de maagwand zoutzuur produceert zou je scepsis verdwijnen. Van een bevriend patholoog kreeg ik de volgende verklaring. Er zijn geen zakjes zoutzuur in ons lichaam op voorraad. Die zouden nl. een gat in ons lichaam kunnen branden. De cellen in onze maagwand produceren op basis van jij vraagt-wij draaien. De ingrediënten in de maagwandcellen die verantwoordelijk zijn voor de productie van zoutzuur (HCl) zijn kooldioxide (CO2), water (H2O) en natriumchloride (NaCl) of kaliumchloride (KCl).

NaCl + H2O + CO2 = HCl + NaHCO3, of

KCl + H2O + CO2 = HCl + KHCO3

Zoals we kunnen zien, is het bijproduct van het maken van zoutzuur natriumbicarbonaat (NaHCO3) of kaliumbicarbonaat (KHCO3), wat de bloedstroom ingaat. Deze bicarbonaten zijn de alkalische buffers die de overtollige zuren in het bloed neutraliseren; ze lossen vaste, zure afvalstoffen (slakken) op in een vloeibare vorm. Als ze de vaste zure afvalstoffen neutraliseren, wordt extra kooldioxide vrijgegeven, die via de longen wordt geloosd. Als ons lichaam ouder wordt, nemen deze alkalische buffers af; Dit verschijnsel heet acidose. Dit is een natuurlijk fenomeen dat optreedt als ons lichaam meer zure afvalstoffen accumuleert. Er is dus een verband tussen het verouderingsproces en de accumulatie van zuren.

Door alleen naar de pH van de maag te kijken, lijkt het erop dat alkalisch water nooit het lichaam kan bereiken. Maar als je kijkt naar het hele lichaam, dan wordt de alkaliteit van het hele lichaam groter als we licht alkalisch water drinken. De cellen van ons lichaam zijn alkalisch. Om zuur te kunnen produceren, moeten zij ook zouten produceren en vice versa; net als een waterionisator geen alkalisch water kan produceren zonder productie van zuur water, aangezien leidingwater bijna neutraal is.

Wanneer pH-waarde van de maag hoger wordt dan 4, weet de maag wat het moet doen om het te verlagen. Echter, als de pH-waarde onder de 4 komt, om welke reden dan ook, weet de maag plotseling niet meer wat te doen. Dat is waarom mensen maagzout nemen, dat alkalisch is, om zure maagoprispingen te verlichten. In dit geval, is er te weinig zoutzuur door de maagwand geproduceerd, waardoor er geen alkalische buffer aan het bloed afgegeven kan worden.

Ik geef een ander voorbeeld om aan te tonen dat een orgaan een zuur moet produceren om uiteindelijk een alkaline op te leveren. Nadat het voedsel in de maag wordt verteerd, gaat het naar de dunne darm. Het eten is op dat moment zo zuur dat het de darmwand zou kunnen beschadigen. Om dit probleem te voorkomen maakt de alvleesklier alkalisch SAP (bekend als Pancreassap). Dit sap is natriumbicarbonaat wat wordt vermengd met het zure voedsel wat uit de maag komt. Om uiteindelijk bicarbonaten te produceren moet de alvleesklier zoutzuur maken wat in onze bloedstroom terecht komt.

We zijn vaak slaperig na een grote maaltijd (niet tijdens de maaltijd, of terwijl het voedsel wordt in de maag wordt verteerd), wanneer het verteerde voedsel de maag verlaat en er zoutzuur vrijkomt in ons bloed. Zoutzuur is het belangrijkste ingrediënt in antihistaminica wat slaperigheid veroorzaakt. Alkaline of zuur geproduceerd door het lichaam heeft altijd een gelijke en tegenovergesteld zuur of alkaline wat ook door het lichaam geproduceerd wordt. Daarom is er geen overschot van het een of het ander. Echter, wanneer er van buiten het lichaam een alkaline wordt toegevoegd, zoals alkalisch drinkwater, resulteert dat in een hogere pH waarde ofwel alkaliniteit in ons lichaam.

Vandaar dat ik ook telkens zeg: "Weet hoe je lichaam werkt, dan kun je daar rekening mee houden." Zorg voor behoud van je gezondheid door niet te verzuren.